Początki historii MTB
Szukając początków kolarstwa górskiego należy sięgnąć do mitycznych lat 70. i okręgu Marin w USA. Pojawiła się wtedy moda na jazdę rowerami w trudnym terenie, poza normalnymi drogami. Z tematem nierozłącznie związane są nazwiska Gary’ego Fishera, Toma Ritchey’a, Joe Breezea czy Chalesa Kelly. To właśnie Gary’ego Fishera uważa się za twórcę pierwszego roweru górskiego.
Pierwsza konstrukcja roweru górskiego zaproponowana przez niego w 1979 roku opierała się na konstrukcji roweru miejskiego pozbawionego zbędnych akcesoriów (błotników, osłon, oświetlenia). Rama została skrócona i wzmocniona, zmniejszeniu uległa średnica kół z 28 do 26 cali, wprowadzone zostały także szersze opony z wyraźnym bieżnikiem (w tamtym czasie w rowerach miejskich były stosowane gładkie opony na 28 calowych kołach).
Początkowo kolarstwo górskie było nieformalnym sportem ekstremalnym uprawianym przez wąską grupę entuzjastów. Pierwsze zawody przypominały współczesny Freeride i polegały na jak najszybszych zjazdach po tzw single trackach (wąskich i niebezpiecznych ścieżkach), przy czym trasy prowadziły generalnie z góry do dołu, mogły się zdarzać pojedyncze podjazdy.
Rozwój kolarstwa górskiego nastąpił później, pod koniec lat 80. XX w., sport ten zyskał na popularności i jednocześnie rozpoczął się podział na poszczególne, lepiej zdefiniowane dyscypliny.
Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) zwróciła uwagę na kolarstwo górskie w 1990 roku i włączyła do katalogu swoich oficjalnych zawodów. Zawody XC zadebiutowały na olimpiadzie w 1996 roku i stały się oficjalną konkurencją rozgrywaną na olimpiadzie letniej.